พูพอน “รากมหัศจรรย์”
      ทุกอย่างในธรรมชาติต้องปรับตัวเพื่อความอยู่รอดเช่นกัน ไม่ต่างกับมนุษย์ที่จะต้องปรับตัวให้เข้ากับสังคม บางครั้งอาจทำได้ดีกว่าเราอีก เช่น ต้นไม้ เมื่อสูงใหญ่ขึ้น ก็จะมีปัญหาในการพยุงลำต้นเพื่อไม่ให้โค่นล้มได้ง่าย จึงต้องมีการพัฒนาบริเวณโคนต้นให้แข็งแรง คือ รากค้ำยันของต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ โดยส่วนที่ยื่นออกนอกลำต้นทางโคนของต้น ซึ่งติดกับรากแขนงของไม้ยืนต้น อันเนื่องจากการงอกหรือเกิดขึ้นของต้นไม้งอกอยู่ในสถานที่ที่ไม่เหมาะสม ที่ซึ่งรากแก้วไม่สามารถชอนไชลงไปในดินได้ จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงลักษณะของรากเป็นพูพอนเพื่อช่วยค้ำยันให้ต้นไม้มีความแข็งแรงขึ้น ช่วยดูดซับน้ำและช่วยลดแรงสั่นสะเทือนให้กับต้นไม้ เพื่อให้อยู่ในสภาวะที่ไม่เหมาะสมได้ เรียกว่า “พูพอน”( Buttress )
 
      นอกจากทำหน้าที่สำคัญในการพยุงลำต้นแล้ว พูพอนยังทำหน้าที่ดักเก็บเศษซากพืชซากสัตว์บนผิวดินที่จะย่อยสลายกลายเป็นแร่ธาตุให้กับต้นไม้ น่าอัศจรรย์มาก ต้นไม้บางชนิดมีพูพอนสูงถึง 3 เมตร นับว่าเป็นตัวอย่างของการปรับตัวเพื่อการอยู่รอดได้เป็นอย่างดี